Dyktanda

wszystkie zasady pisowni

Pisownia łączna partykuły nie

Partykułę nie piszemy łącznie:

  • z rzeczownikami, np. niebezpieczeństwo, niedokładność, nieprzyjaciel, niezorganizowanie,

  • ale: partykułę nie z nazwami własnymi piszemy łącznie z łącznikiem, np. nie-Polak, nie-Europejczyk,
    ale: nie chrześcijanin, lecz prawosławny;
     
  • z przymiotnikami, np. niedrogi, niemiły, niejasny, niesłony,
     
  • ale: nie Szekspirowski (dramat),
    ale: nie warszawski, lecz poznański,
    ale: nie gorszy;
     
  • z imiesłowami przymiotnikowymi (czynnymi i biernymi), użytymi w znaczeniu przymiotnikowym i czasownikowym, np. nieoceniony człowiek (= bezcenny, zasługujący na najwyższą ocenę), spektakl nieoceniony jeszcze przez krytyków (= taki, którego nie oceniono), nieopisane trudności (=niedające się opisać), podróże nieopisane w pamiętniku (=takie, których nie opisano).
     

  • Gdy imiesłów użyty jest w znaczeniu czasownikowym, dopuszczalne jest stosowanie pisowni rozdzielnej.
     
    wyjątki:
     
    zawsze stosuje się pisownię rozdzielną w wyraźnych przeciwstawieniach, np. nie leżący, ale siedzący, siedzący, a nie leżący.
     
    W konstrukcjach, których ośrodkiem jest spójnik ani lub ni, np. nie piszący ani nie czytający, czasem powtórzony, np. ani nie piszący, ani nie czytający.
     
  • z przysłówkami utworzonymi od przymiotników, np. niedrogo, nieładnie, niełatwo, niemile.